Ellerine bakar mısın?
Nedeni olmadan ellerime baktım ve bu yazıyı yazmaya başladım. Birkaç dakikada aklıma onca şey getirdiler! Gözlerimiz görür, kulaklarımız işitir, burnumuz koklar, dilimiz tadar, kafamız düşünür, ayaklarımız yürür. Ya eller! Eller, onlar bizim en gözde, en göz önündeki organımız. Şefkatle okşayan, cömertçe veren, yumruk sıkan, tokat atan, hırsız gibi çalan da onlar! Sevaplı, günahlı eller! Yapan eller, yıkan eller, yakan eller, savaşan eller, kavgacı, barışçı eller. Kalbi ameliyat eden eller, sandalyemizi yapan eller, resimleri çizen eller , klavyeye dokunan eller, kâğıda duvara yazan eller. Gitarın , sazın, tamburun , kemanın teline , piyanonun tuşuna basan eller, darbukaya, davula vuran eller . İğneyi saplayan, tasarımı yapan, makası, mezurayı tutan, ütü yapan, yemek pişiren, kürek çeken, ağ atan, direksiyon tutan eller. Kıyada kalmış köşe başında el açan eller. Tanrıya yakaran eller. Televizyonu açan, fidan diken, bilgisayarı kapatan, insanı-hayvanı uçuruma...