istanbul istanbul olalı blog

Mağcan Cumabayev ve Alaş Orda Mağcan Cumabayev / Uzaktaki Kardeşime Osmanlı Devleti tarumar olurken, Türkiye'nin vatanseverleri büyük bir kurtuluş savaşı veriyordu. İşte tam bu sıralarda Orta Asya'da bir aydınımız Anadolu mücadelesine katkı vermek için kapı kapı dolaşıyordu. Şehir şehir dolaşıp Kurtuluş Şavaşı veren yiğitlere toplayabildiği kadar para ve değerli mücevher  toplayan Mağcan Cumabayev onları Atatürk'ün Moskova'ya gönderdiği büyükelçimize teslim ediyordu.  Uzaktaki Kardeşten Uzaktaki Kardeşe Mektup Yazdığı "Uzaktaki Kardaşıma" adlı şiiri ile Türkiye ve Kazakistan'ın aynı yüreğe sahip olduğunu anlatan vatansever Mağcan Cumabayev, Türklerin Kazak boyundan bir şairdi. Türk çocukları bu ismi asla unutmayacaktır. Ruhun şad olsun atamız, büyüğümüz aydınımız Alaş Orda’nın yiğit evladı Mağcan Cumabayev, varlığın varlığımız olmuştur. Seni kalbimizin ortasına yazıyoruz.

Sevemedi İstanbul İkimizi Şiiri Sözleri Son yıllarda İstanbul ile ilgili yazılmış kayda değer önemli şiirlerden biri de      " Sevemedi İstanbul İkimizi" Şiiridir. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi hocalarından Prof.Dr. Vedat Didari tarafından yazılan şiirdir. Orhan Veli şiirlerine benzerliği  söylense de ben garipsemedim. Son derece yerinde bir benzetme olmuştur. Şiirin tadı güzeldir. İşte o şiir: Seninle hiç İstanbul'da olamadık Göremedi İstanbul ikimizi... Ne bir semaver tüketebildik Ne Aşiyan'da hüzün... Bir tepeden seyretmek için bu güzelim kenti Ne Çamlıca kısmet oldu ne Piyer Loti... Hiçbir vapur taşımadı bizi Marmara'da Bir güvertede seni Liseli aşıklar gibi dakikalarca öpemedim.. Ellerini avuçlarımda tutup da içimi dökemedim

Madem İstanbul’da yaşıyoruz. Bu şehrin romantik yanlarına da değinmek lazım dedim kendi kendime. İstanbul ve romantizm denince akla İstanbul şiirleri gelir. Şimdi İstanbul’da olmak vardı anasını satiyim! Mavisi, yeşili, denizi, kıyısı, martısıyla yosun kokulu İstanbul. İçinden şiir geçen, gemiler, köşkler, yalılar, saraylar, gecekondular, camiler, kiliseleri sinagoglar, pazarlar, köprüler, gişeler, metrolar, tramvaylar…Her şeyi bir başka güzel. Blogger Bolat'tan bir İstanbul şiir seçkisi.  İstanbul'un en güzel, en özel mısralarının yer aldığı şiirli blog yazısı Aziz İstanbul     Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul! Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer. Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul! Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer… ( Yahya Kemal Beyatlı) İstanbul’u Dinliyorum İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı; Önce hafiften bir rüzgar esiyor; Yavaş yavaş sallanıyor Yapraklar ağaçlarda; Uzaklarda, ç...

Dünya, daha iyi şeyler sunardı, Ekmeden ürün verirdi, Dalda meyve, Meşe oyuğunda bal olurdu. Hiç kimse tarlaları sabanla deşmezdi, Toprağı sınırlara bölmezdi hiç kimse, Ve suları kürekle yarmazdı, Kıyı dünyanın sonuydu. Ah doğuştan zeki insan, buluşlarının kurbanı Öyle korkunç ki yaratıcılığın, Ne işe yarar şehirleri çevreleyen şu yüksek duvarlar Ve niye savaşmak için silahlar? İsa'dan Biraz önce... (Şair Ovidius) Taşlama ve kinayeleriyle bizlere hayatın güzelliklerine sarılmayı öğreten Sürgün de olsa Anadoluya gelmiş ve bu topraklarda yaşamış Ovidius'a İstanbul'dan saygılarla...

Anneler Günü İstanbul Dün İstanbul Anneler Günü münasebetiyle hareketli bir gün geçirdi. Anneler uzakta olunca tabi ki burnumuzun direği sızlıyor. Dolayısıyla bu anneler günü de bizim için biraz hüzünlü oldu. Ben içime dokunan şu Bedirhan Gökçe şiirini pek beğenirim. Özellikle öksüz büyümüş tüm çocuklarımızı sevgiyle öpüyorum. Bedirhan Gökçe Şiiri Merhaba anne, Yine ben geldim. Merak etme okuldan çıktımda geldim.  Annelerde babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama Ali "Okula gitmezsem annem çok kızar, merak eder" demişti de Onun için söylüyorum. Geçen hafta öğretmen, Sağ elimde sarımsak, sol elimde soğan dedirte dedirte Öğretti sağımı solumu. Ben biliyorum artık anne sağım neresi, solum neresi Ağrıyan yanımın neresi olduğunu Şimdi iyi biliyorum anne. Hani geçen geldiğimde Şuram acıyor işte şuram demiştim de Bir türlü söyleyememiştim ya acıyan yanımı anne Bak şimdi söylüyorum Şuram işte, Sol yanım çok acıyor anne... Hakikaten içli bir şiir...