istanbul istanbul olalı blog

Belki bilirsiniz Çengelköy sırtlarında bir köşk vardı. Dikkat buyrun vardı diyorum, artık yok! Sultan Vahdettin Korusundaki "köşk" yıkıldı güya restore edildi. Ne restoresi yıkıldı! Yeniden inşaata çevrildi diyelim. O zarif köşk gitti, betonarme parasız yatılı okulu gibi bir yapı geldi.  Yapan da mimar! Şimdi ne diyelim! Sinirimize hakim olamayıp bir şeyler yazsak mahkemeyi boylarız. Kendimize oto sansür çekelim! Sadece İstanbul'da mı bunlar oluyor! Hayır bu Türkiye'nin her yerinde. Bakın, Van'ın Gevaş ilçesinde o canım Halime Hatun kümbetinin arkasına dik bir parasız yatılı okulu! Kör müsünüz kardeşim, aptal mısınız? Bu tarihi mirası katletmenin cezası yok mu! Ata sevgisi, ata mirasına duyulan hürmet bu mudur? Her defasında Osmanlı İmparatorluğu'nu yücelttiğini söyleyen insanların bu Osmanlı mirası zarif ahşap köşkü yıktırıp yerine parasız yatılı okulu pansiyonu versiyonu yapmaları için nasıl bir zaruret hasıl olmuş olabilir? Ata sevgisi, ata mir...

Başlığa bakıp  öykündüğümü  düşünme! Elbette ben de İstanbullu olmak isterim.  Hemşehrim  memleket nire? Tabii ki İstanbul. Sen İstanbullu musun Bolat? Olmaya çabalıyorum diyelim. Yont yont bitmiyor anacım!  İstanbul bir alem. Eskiden birisine İstanbullu deyince aslında o kişiye ait çok şey söylemiş olurdunuz. Beyefendi, hanımefendi, kültürlü, oturmasını kalkmasını bilen, yol yordam adap edep bilen, en mühimi de güzel konuşabilen insan demekti. İstanbulluluk nedir? Yani İstanbulluluk Türk Kültürü’nün en yüksek mertebesiydi. Ama şimdi öyle mi? Birisi ile yeni tanışıyorsun.  Nerelisin? Eskiden göğsümüzü kabartarak Çengelköylü derdim. Sonra Beşiktaşlı çünkü Hattat Tahsin’de oturdum, sonra Sarıyerli oldum. Sonra Başakşehir’de oturdum 6 ay, sonra da Beykentli olduk iyi mi! Oturduğum son iki muhitin İstanbul ile alakası yok cancağızım. Bende yalan hilaf yok! Parasız yatılıya benziyor sattımın semtleri, kat kat binalar o kadar! 165m2 evde oturacağıma 90m2’...